Хуршеди Истиқлол дар осмони Тоҷикистон: Ҷашни бузурги зафар муборак!

Хонандагони арҷманд, дӯстони азиз ва ҳамватанони соҳибдилу соҳибватан!

Маъмурият, ҳайати эҷодӣ ва аҳли қалами сомонаи иҷтимоию фарҳангии «Рӯзгор» ҳамаи шумо ва тамоми сокинони шарифи кишварро бо бузургтарин ва муқаддастарин ҷашни миллиамон – 35-солагии Истиқлолияти давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз таҳти дил, бо эҳтирому муҳаббати бепоён табрику таҳният мегӯяд!

35 сол пеш дар харитаи сиёсии ҷаҳон саҳифаи нави давлатдории миллии мо оғоз ёфт ва орзуи чандинсолаи ниёгони мо ҷомаи амал пӯшид. Истиқлолият барои мардуми тоҷик танҳо як мафҳуми сиёсӣ нест – ин набзи ҳаёт, кафили озодӣ, эҳёи фарҳангу суннатҳои куҳан ва уфуқи дурахшони фарзандони мост.

Дар ин даврони таърихӣ, кишвари маҳбуби мо зери роҳбарии Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон аз озмоишҳои сахти таърих сарбаландона гузашта, ба сулҳу суботи комил, ваҳдати миллӣ ва рушди устувор ноил гардид. Маҳз ба шарофати ин неъмати бебаҳо, имрӯз рӯзгори ҳар як оилаи тоҷикистонӣ рангу бӯи дигар гирифта, бо амнияту осоиштагӣ ва созандагӣ зинат ёфтааст.

Имрӯз Тоҷикистони маҳбуби мо дар ҳавои идона нафас мекашад. Садои суруду таронаҳои ҷашнӣ ва парафшонии азизонатарини рамзи давлатдорӣ – Парчами миллӣ аз уфуқҳои нави зафару пешрафт мужда медиҳад. 35 соли соҳибихтиёрӣ исбот кард, ки иродаи созандаи мардуми мо шикастанопазир аст. Мо тавонистем таҳти сиёсати хирадмандони Пешвои миллат кишваре бисозем, ки имрӯз ҳар як сокини он бо сарбаландӣ худро тоҷикистонӣ меномад.

Ин ҷашни зафар – иди ҳар як оила, ҳар як рӯзгори обод ва ҳар як фарди ватанхоҳ аст, ки бо заҳмати шабонарӯзии худ ба шукуфоии ин марзу бум саҳм мегузорад. Саҳифаҳои таърихи нави мо бо хатҳои заррин навишта шудаанд ва нури ин Истиқлолият то абад роҳи моро ба сӯи ояндаи боз ҳам дурахшонтар равшан хоҳад кард.

Сомонаи «Рӯзгор» ҳамчун як минбари иҷтимоию фарҳангӣ ҳамеша талош мекунад, ки набзи ҳаёти ҷомеа, дастовардҳои беназири даврони соҳибихтиёрӣ, таърихи бостонӣ ва фарҳангу адабиёти моро ба хонандагон пешкаш намояд. Нишоти мо аз нишоти Ватан ва ободии мо аз ободии рӯзгори шумост.

Дар ин рӯзи саиду фараҳбахш, аҳли эҷоди мо ба ҳар як хонаводаи тоҷик орзуҳои самимии худро пешкаш мекунад:

Сулҳу осоиштагии ҷовидонӣ: Бигзор фазои Тоҷикистони мо ҳамеша орому мусаффо ва Парчами давлатиамон дар авҷи зафарҳо парафшон бошад.

Баракати рӯзгор: Дастурхони ҳар як сокини кишвар пурфайз, хонаҳояшон обод ва қалбҳояшон лабрези шодиву сурур гардад.

Саодати ҳамешагӣ: Ба ҳар як тоҷику тоҷикистонӣ мо тандурустии комил, умри бобаракат ва дар кору фаъолияти созандаашон барору комёбиҳо хоҳонем.

Рӯҳбаландии ҷавонон: Бигзор ҷавонони ватанхоҳи мо бо илҳоми бепоён ва ҳадафҳои баланд ҷиҳати пешрафту шукуфоии Ватани азизамон саҳми арзишманд гузоранд.

Бигзор Истиқлолияти Тоҷикистони маҳбуб то абад пойдору бегазанд бимонад ва рӯзгори мардуми шарифи он ҳамеша бобаракату босаодат бошад!

Ҷашни 35-солагии Истиқлолияти давлатӣ муборак, ҳамватанони азиз!

Ҳайати эҷодии сомонаи “Рӯзгор”