Истиқлол ва Ваҳдат: Ду боли парвози Тоҷикистон ба сӯйи қуллаҳои ҷаҳонӣ

Муқаддима

Истиқлолият ва Ваҳдати миллӣ ду сутуни муҳташаме мебошанд, ки кохи бегазанди давлатдории муосири тоҷикон ва сулҳу осоиштагии Тоҷикистони азизро устувор нигоҳ медоранд. Ин ду арзиши ҳаётан муҳим барои миллати мо ба осонӣ ба даст наомадаанд.

Маҳз ба шарофати сиёсати хирадмандонаи Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ва ҷоннисориҳои халқи матинирода, кишвари мо аз вартаи ҷанги шаҳрвандӣ наҷот ёфта, ба сӯйи ояндаи дурахшон гомҳои устувор гузошт.

Дастовардҳои дохилӣ: Бунёдкорӣ ва ободонии диёр

Аз баракати сулҳу субот ва Истиқлолият, Тоҷикистон дар се даҳсолаи охир ба бурдбориҳои беназири таърихӣ ноил гардид:

Бунёди иншооти аср: Эҳё ва ба кор андохтани чархаҳои Неругоҳи барқи обии Роғун, ки рамзи истиқлолияти энергетикии мост.

Шикастани бунбасти коммуникатсионӣ: Сохтмони ҳазорҳо километр роҳҳои сатҳи байналмилалӣ, нақбҳои «Истиқлол», «Шаҳристон», «Озодӣ» ва «Хатлон», ки тамоми гӯшаву канори кишварро ба ҳам пайвастанд.

Ободонии бесобиқа: Дигаргуншавии симои пойтахт — шаҳри Душанбе ва дигар шаҳру навоҳии кишвар, ки бо боғҳои зебо, гулгаштҳо, биноҳои муосир ва марказҳои фарҳангӣ ба макони сайёҳӣ табдил ёфтаанд.

Рушди соҳаи маориф ва тандурустӣ: Бунёди садҳо мактабҳои муосир, донишгоҳҳо ва марказҳои тиббии муҷаҳҳаз, ки барои тарбияи насли солим ва босавод хизмат мекунанд.

Сиёсати хориҷӣ: «Дарҳои боз» ва эътирофи глобалӣ

Муваффақиятҳои Тоҷикистон дар ҷодаи сиёсати байналмилалӣ ва дипломатия кишвари моро ҳамчун як давлати сулҳхоҳ, ташаббускор ва шарики боэътимод дар ҷаҳон муаррифӣ мекунанд:

Консепсияи «Сиёсати дарҳои боз»: Ин усули бунёдии сиёсати хориҷӣ имкон дод, ки Тоҷикистон бо зиёда аз 180 кишвари ҷаҳон равобити дипломатии мутақобилан судманд ва бидуни вобастагӣ аз қутбҳои сиёсиро ба роҳ монад.

Узвияти фаъол дар созмонҳои ҷаҳонӣ: Узвияти комилҳуқуқ дар беш аз 57 созмони байналмилаливу минтақавӣ (аз ҷумла СММ, ШОС, САҲД ва СҲИ), ки дар онҳо овози Тоҷикистон дар ҳалли масоили амнияти минтақавӣ таъсиргузор аст.

Муаррифии фарҳанги миллӣ: Сабти ёдгориҳои таърихии «Саразм», «Боғи миллии Тоҷикистон» ва ҷашни «Наврӯз» дар Рӯйхати мероси ҷаҳонии ЮНЕСКО.

Ташаббусҳои ҷаҳонӣ дар соҳаи об, иқлим ва амният

Дар сатҳи байналмилалӣ, Ҷумҳурии Тоҷикистон аз як кишвари ҷангзада ба як субъекти фаъол ва ташаббускори глобалӣ табдил ёфт:

Дипломатияи пешсафи об: Чор ташаббуси бузурги Тоҷикистон дар соҳаи об аз ҷониби Созмони Милали Муттаҳид (СММ) эътироф ва қабул шуданд.

Ҳифзи пиряхҳо: Бо ташаббуси Тоҷикистон, СММ соли 2025-умро Соли байналмилалии ҳифзи пиряхҳо эълон кард ва 21-уми март Рӯзи ҷаҳонии пиряхҳо гардид.

Даҳсолаи байналмилалии сулҳ (2027–2036): Бо пешниҳоди Тоҷикистон, Маҷмаи Умумии СММ ин давраро «Даҳсолаи байналмилалии таҳкими сулҳ ба хотири наслҳои оянда» эълон кард, ки ин бузургтарин эътирофи таҷрибаи сулҳофарии тоҷикон дар сатҳи глобалӣ мебошад.

Ҷоиза ва эътирофи байналмилалӣ: Тақдими Ҷоиза-сертификати Донишгоҳи сулҳи СММ ба Президенти Тоҷикистон барои саҳми барҷаста дар истиқрори сулҳ ва таъсиси «Ҷоизаи байналмилалии Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар соҳаи об».

Платформаи глобалии зиддитеррористӣ: Табдил ёфтани «Раванди Душанбе» ба як платформаи калидии байналмилалӣ барои баргузории конфронсҳои сатҳи баланд ва мубориза зидди экстремизм.

Хулоса

Истиқлолият ва Ваҳдати миллӣ барои халқи тоҷик на танҳо мафҳумҳои сиёсӣ, балки нишонрас ва меҳвари ҳастиву бақои давлатдории миллист. Имрӯз бо нигоҳе ба се даҳсолаи гузашта метавон бо ифтихор гуфт, ки Тоҷикистон таҳти роҳбарии оқилонаи Пешвои миллат на танҳо аз вартаи нестӣ наҷот ёфт, балки ба як кишвари обод, амн ва ташаббускори ҷаҳонӣ табдил гашт. Бунёди иншооти азими аср, шикастани бунбасти коммуникатсионӣ ва эътирофи тарҳҳои глобалии кишвар аз ҷониби Созмони Милали Муттаҳид гувоҳи зиндаи ин бурдбориҳост.

Вазифаи ҷонии ҳар як сокини ин диёри нозанин — аз насли ҷавон то калонсолон — ҳифзи ин ду боли парвози озодӣ ва ободии Ватан аст. Бигзор, сулҳу осоиштагӣ ва ваҳдати пойдори Тоҷикистони азиз ҳамеша ҷовидон монад ва парчами Истиқлоли ин марзу буми биҳиштосо дар фазои озодиву соҳибихтиёрӣ то абад парафшон бошад!

Ҷаҳонгири Султон, “Рӯзгор”