ҚУРЪОНСӮЗӢ ДАР АМРИКО ВА «ШOҲНОМАСӮЗӢ» ДАР ТОҶИКИСТОН

Хабаргузории русии «Лента.ру» бо ишора ба ҳамтои фаронсавии худ «Франс пресс» хабар дод, ки як рӯҳонии якфуғаи Амрико аз штати Флорида бо исми Терри Ҷонс, барои бори дуввум 27 апрел даст ба оташсӯзии китоби Худо - Қуръон задааст.

Роҳиб якчанд нусхаи Каломуллоҳро бо тасвирҳои паёмбари Худо Муҳаммад алайҳимуссалом сӯхт. Бо ин роҳ якфуға алайҳи додгоҳи ҷумҳурии Ирон, ки як рӯҳонии дигари масеҳӣ Юсуф Надархониро ҳукми қатл дода буд, эътироз кард. Қуръонсӯзӣ дар назди масҷиди Гейнсвилд сурат гирифтааст.

Ин дар ҳоле, ки соли 2010 ин рӯҳонӣ барои чунин амали ғайриинсониаш маҳкум шуда буд. Барои ин ҷоҳилии ӯ, ҳамон сол дар бархурдҳои мусалмонон ва низомиёни Амрико 100 нафар ба ҳалокат расида буданд. Ҳамон сол додгоҳи штати номбаршуда ба ӯ ҳушдор дода буд, ки наздик шуданаш ба масоҷид қатъан мамнӯъ аст.

Ин бор барои китобсӯзиаш хадамоти оташнишонии штати Флорида ӯро ба миқдори 271 доллар ҷарима баст. Кодекси ҷиноятии Амрико ҳамин ҷазоро барои китобсӯзӣ муқаррар кардааст.

Ба иттилои хабаргузории «Франс Пресс» Юсуф Надархониро соли 2009 хадамоти амнияти ҷумҳурии Эрон барои қабул кардани дини Масеҳӣ боздошт карда буд. Дар асл ин рӯҳонӣ бо амали ҷосусӣ бар зидди давлати Эрон маҳкум шуда буд.

Моҳи марти соли 2011 баъди қуръонсӯзии Терри Ҷонс мусалмонони Афғонистон ба бинои намояндагии Милали Муттаҳид ҳуҷум карда буданд, ки дар натиҷа 12 нафар аз ду ҷониб ҷони худро аз даст доданд. Вазорати хориҷаи Эрон қуръонсӯзӣро “таҳқир ва иғвоомез” номида, аз Амрико хост, то аз ҷаҳони Ислом узр бихоҳад.

Оташсӯзӣ замоне сурат гирифтааст, ки тибқи иттилои «Озодӣ»: «Давлати Афғонистон мегӯяд, музокирот бо Толибон ба хотири хатми ҷанги даҳсола дар ин кишвар “идома дорад.” Сухангӯи вазорати хориҷаи Афғонистон Ҷонон Мӯсозай гуфт, “раванди сулҳ бо Толибон ҳанӯз идома дорад.” Аммо Толибон бори дигар азсаргирии музокирот бо Амрико ва давлати Ҳомиди Карзайро радд кардаанд.  Толибон тамосҳои муқаддамотӣ бо Амрикоро дар Қатар дар моҳи март  қатъ ва Вошингтонро ба надоштани мавзеъи рӯшан айбдор карданд. Бо ин ҳол, сафири Амрико дар Покистон Камерон Мантер гуфтааст, бидуни ҷалби Толибон ба музокирот  наметавон ба сулҳ дар Афғонистон даст ёфт.»

Аз ин рӯ коршиносон ақида доранд, оташсӯзии қуръон амали гурӯҳи муғризони махсусест, ки яке аз ҳадафҳояшон барҳам задани музокироти сулҳи Афғонистон аст.

«Шоҳномасӯзӣ» дар Тоҷикистон

Анқариб дар як вақт Нашрияи «Имрӯз Нюс» аз ҷумла дар бораи динситезии Зафари Мирзоюф дар маҳфили «Зеҳн», дар Донишгоҳи миллии Тоҷикистон навиштааст. Шахсан банда ин амали зиддиисломии ин олимро пурра маҳкум мекунам. Аммо бо ин навишта худро ҳомии дин ё Қуръон донистанӣ нестем, Соҳиби Қуръон Худо аст ва дар ҳифзи китобаш ниёз ба банда надорад.

Аммо вақте «Шаҳнома» месӯзанд хомӯш нишастан оини ҷавонмардӣ нест. Бале, дуруст фаҳмидед аз минбари баланди Донишгоҳ маҳз «Шоҳномасӯзӣ» кардаанд. Чунки қиёси китоби заминӣ ва офаридаи як инсон бо китоби Худованд амали ҷанг андохтани шишаро мемонад бо санг. Дар онҷо гуфтаанд «байтҳои «Шоҳнома»-и Абулқосим Фирдавсиро аз оятҳои «Қуръон» болотар медонанд».

Чун нек назар афканӣ ин фикри як шахс аст ва агар онро баён дорад боке нест. Аз дигар ҷониб, аз минбари баланд баёни ақидае, ки боиси ташаннуҷи авзо мешавад дастикам ҷиноят аст. Дар ҳамон толор, донишҷӯён алайҳи ин ақида эътироз кардаанд. Чӣ расад ба беруни толор, ки 95 фисадаш мусалмон аст.   

Ҳатто агар «Шоҳномасӯзон» бовар надорад, ки Қуръон китоби Худост бок нест. Китоби Худо будани Қуръонро тамоми мардуми олам ба вижа мубаллиғони динҳои дигар низ эътироф кардаанд.

Ҳотамшоҳ Асозода як донишманди тоҷик мегӯяд: «Дар тамоми мамолики дунё аз ҷумла ғайриисломӣ, чанд донишгоҳи омӯзиши Қуръон вуҷуд дорад, ки дар онҳо мӯъҷизоти ин китоб то ҳанӯз батадриҷ кашф шуда истодаанд».

Магар ҳазору чорсаду чанд сол қабл як инсон, он ҳам бесавод ва дар пурҷаҳлтарин ҷомеа, метавонист китобе нависад, ки то ҳанӯз мавриди омӯзиши олимони ҷаҳон қарор дошта бошад? Дар он замон араб анқариб навишта наметавонист.

Агар китоби Худо аст, пас муқоисаи «Шоҳнома» барин асари баробар ба ҷони миллати тоҷик амали «Шоҳномасӯзӣ»-ро намемонад?

Ин дар ҳоле, ки худи Фирдавсӣ агар ба Худо бовар надошт, онро бо садои баланд мегуфт. Фирдавсии миллати ман аз касе бок надошт. Ҳамонгуна, ки дар паҳлӯйи Маҳмуди Ғазнавӣ истода гуфта буд:

Агар шоҳро шоҳ будӣ падар
Маро барниҳоди ба сар тоҷи зар.
Агар модари шоҳ бонӯ будӣ
Маро симу зар то ба зонӯ будӣ.
***
Чу андар табораш бузургӣ набуд
Наёраст номи бузургон шунуд.

Маҳмуд бошад ҳамон турки одамхоре буд, ки аз бими ӯ хун дар рагҳои ҳатто халифаи ислом дар Бағдод хушк мешуд.

Яъне Фирдавсии миллати ман ба Худо имон дошт ва дилу гурда карда, боре ҳам китоби худро бо китоби Худо ҷанг наандохта буд, чунки на танҳо аз рӯйи имон ба Худо доштанаш, балки ҳифзи китобаш ин корро намекард, то миллат зарар набинад.  

Ва аммо ман аз донишҷӯёни бономуси Донишгоҳи миллиям ифтихор дорам, ки  аз декан ва ҳатто ректор наҳаросида дар бораи ботил будани ин афкор садо баланд карданд. Онҳо мардона на танҳо савоб гирифтанд, балки «Шоҳнома»-ро ҳифз карданд ва рӯҳи Фирдавсиро шод. Аҳсан ба шумо!

«Шаҳномасӯз» дар «Озодӣ» мегӯяд таъкиди дигари ӯ «ба зарурати ҳифзи ҳофизаи таърихӣ ва фаромӯш накардани таърихи то Исломи мардуми тоҷик буд ва ҳам ба зарурати миллӣ кардани Ислом дар шароити имрӯзаи ҷомиаи Тоҷикистон ба хотири ҳифзи арзишҳои миллӣ дар муқобили таҳоҷуми фарҳангҳои бегона».

Ин ҳам дар шароите, ки давраи ба яғмо рафтани фарҳанги тоҷик кайҳо пушти сар шудааст. Замони истиқлолият асту рушди фарҳанг ва эҳёи ташаккулӣ миллат.

Агар мехоҳед ислом миллӣ бошад, пас бояд кадом миллат? Ислом бояд русӣ, тоҷикӣ, узбакӣ, туркӣ, фаронсавӣ ва ё бритонӣ бошад? Агар Қуръонро ҳар миллат бо забони худ тарҷума карда, онро дастур барои намоз қарор медод, имрӯз касе намозро тибқи фармудаи Худо гузошта наметавонист. Шумо ба Худованд эрод мегиред? Ҳамон Худое, ки агар як лаҳза нафасатонро боздорад, ҳалок мешавед!?

Агар арабро бад мебинед, пас ин фикри шахсии шумо аст, фикри миллати тоҷик  нест!  Худо араб набуд, пас чаро алайҳи Худо мешӯред?

Ҳамагон хуб медонанд, ки муносиботи миллӣ ҳамагӣ дар асри 17-18 милодӣ ташаккул ёфтааст. Пас магар Худованд метавонист дар асри 7 дар китоби худ аз муносиботи миллӣ ҳарф занад, ё ба кадом миллате арҷ гузорад? Албатта не ва нагузошт, балки гуфт афзалият онҳое доранд, ки поктару ботақвотаранд, зарарашон ба мардум камтар мерасад.

Домулло Холмурод як рӯҳонии хело мӯҳтарам дар минтақаи Кӯлоб аз динситезии мусалмонон маъюс гашта, ҳадиси паёмбар Муҳаммад (а) ба хотир овард:

«Дар Қуръон ва дар ҳадисҳои пайғамбар ягон миллатро фазл надодаанд. «Инно халақнокум мин закарин ва унсо ва ҷаъалнокум шуубан ва қабоилали таорафу инна акрамакум ъиндаллоҳи атқокум».  (Халқ кардем шуморо аз як падар ва модар ва шуморо қабила ба қабила ҳар забон гардонидем, арабу форсу дигару дигар.) Аммо боре ҳам нагуфтааст, ки араб бар аҷам ва ё қавми дигаре афзалият дорад. Балки мукаррамтарини шумо касоне ҳастанд, ки аз Худо метарсанд ва тақвои бештар доранд. Барои мардум раҳму шафқат мекунад, инсоф дорад, дӯстӣ мекунад».

Мусаллам аст, ки  дар он замон, арабҳои ҷоҳил ҳам кам набуданд. Садҳо бутро парастиш мекарданд, фарзанд мекуштанд. Дар ҳамин маврид фозилтарин қавм форсҳо буданд. Мутаассифона дар ҳамон даврони ҷоҳилият буданд арабҳои миллатгарое, ки кӯшиш карданд заъфашонро бо арабӣ будани Қуръон пӯшонанд, аммо Худованд зуд онҳоро хору залил кард.

Дигар касе аз арабҳои боимон худро болотар аз қавми дигаре надониста буд, чунки аз рӯйи Қуръон мезистанд ва ҳадисҳои пайғамбар. Аҷдоди паёмбари Худо аз шарри арабҳои ҷоҳил паноҳ ба форсҳо бурданд, аммо касе аз форсҳои фозил боре аз муҳоҷирони олирутба хоҳиш накард барои миллӣ кардани дини ислом фатво бидиҳад, чунки зарурат набуд.

Агар Худованд хостааст, ки Қуръон бо забони арабӣ бошад, пас бигзор, боке нест. Соҳиби ҳама забонҳост. Аммо мутмаинам, забони арабӣ будани китоби Худо муаммои дигарест, ки мутмаинам, солҳои баъдӣ сирри онро худи Қуръон собит месозад.

Шумо, уламои муҳтарам, арабӣ будани Қуръонро мебинед, аммо суханони паёмбари Худоро ки «форсӣ забони аҳли ҷаннат аст»-ро дидан намехоҳед, чунки муғризона фикр меронед ва ташаннуҷ тавлид кардан мехоҳед. Чун курсии мулоими мансабро аз тагатон кашида гирифтанд бо ҳар роҳу восита мардумро алайҳи якдигар мешӯронед.

Алайҳи Қуръон сухан гуфтан тафриқа андохтан аст. Маънии барҳам задани сулҳу салоҳи кишварро дорад. Имрӯз кишвари мо аз динситезӣ дида корҳои муҳимтаре дорад. Махсусан дар шароите, ки ҳамсояҳои рӯзарду чашмтанг бо ҳар роҳу восита моро кушиши буғӣ кардан доранд. Динситезии мо маънии аз худ дур кардани мамолики исломиро дорад.

Онҳо бошанд дар ин набарди нобаробар нерӯйи моянд. Ҳар он кас, ки дар ин марҳила кушиши халалдор кардани иттиҳоди миллати тоҷик мекунад душмани миллат аст. Ҷаҳлро бинед, ки фақат ба хотири ғарази шахсӣ- дарёфти мақоми беҳтар дар ҷомеа тафриқа меандозанд.

Аҳмади Иброҳим, аз Кӯлоб барои «Рӯзгор»