САБАБИ ИСЛОМ ОВАРДАНИ МУРИС БУКОЙ

Вақте ки Франсуа Метеран зимоми умури Фаронсаро дар соли 1981 ба ӯҳда гирифт, аз ҳукумати Миср дархост кард, ки ҷасади мумиёшудаи Фиръавн барои гузаронидани баъзе озмоиш ва таҳқиқот ба Фаронса мунтақил шавад. Ҳангоме, ки ҳавопаймои ҳомили ҷасади Фиръавн ба замин нишаст, бисёре аз масъулини кишвари Фаронса, аз ҷумла Франсуа Метеран раиси Фаронса, дар фурудгоҳ ҷасади Фиръавнро истиқбол карданд. 

Баъди маросими истиқбол, ҷасади Фиръавн ба маркази осори Фаронса интиқол дода шуд ва бузургтарин донишмандони бостоншиносӣ ва ҷарроҳони Фаронса, озмоиши худро бар руи ин ҷасад, ва кашфи асрори ин ҷусса, шуруъ карданд. Раёсати ин гуруҳи таҳқикотиро яке аз бузургтарин донишмандони Фаронса, профессор Мурис Букой ба уҳда дошт. Ӯ бар хилофи ҳамкоронаш, ки қасди тармими ҷасади Фиръавро доштанд, саргарми кашфи роз ва чигунагии марги Фиръавн буд. 

Таҳқиқот идома ёфт, то поёни шаб натиҷаҳои ниҳоӣ дар бораи ҷасад кашф шуд ва бақоёи намак дар ҷасад далели ошкор бар ин буд, ки ӯ дар дарё ғарқ шуда ва мурдааст ва сипас аз он хориҷ карда шудааст ва ҷасади ӯро мумиёӣ карданд. Аммо масъалаи ғариб ва аҷибе, ки боиси тааҷҷуби бештари профессор Букой буд, ин масъалае буд, ки чи гуна ин ҷасад аз дигар ҷасадҳо солимтар боқӣ мондааст, дар ҳоле ки ин ҷасад аз дарё берун кашида шудааст? 

Дар ҳоле, ки профессор Букой масруфи омода кардани гузориши ниҳоӣ дар мавриди таҳқиқот ва кашфи ҷадид, яъне марги Фиръавн ба василаи ғарк шудан дар дарё, ва мумиёӣ шудани ҷасад баъди берун кардани ӯ аз дарё. Дар ин ҳангом яке аз масъулин дар гуши ӯ гӯфт, ки дар интишори натиҷаи таҳқиқ шитоб накунад, зеро натиҷаи таҳқиқ ва ончи мусалмонон дар бораи марги Фиръавн мегӯянд, мутобиқат дорад. 

Мурис Букой бо шиддат ин хабарро рад кард ва онро баъид донист, зеро ӯ муътақид буд, ки расидан ба чунин натиҷаи бузург, мумкин нест, магар бо пешрафти илмӣ ва бо истифода аз имконот ва асбобҳои дақиқ ва пешрафтаи компютерӣ. Дар ҷавоб, яке аз ҳозирин баён кард, ки Қуръоне, ки мусалмонон ба он имон доранд, аз ғарк шудани Фиръавн ва солим мондани ҷасади вай баъд аз маргаш хабар додааст. 

Баъди шунидани ин хабар, ҳайрати профессор Букой дучанд шуд ва аз худ савол мекард, ки ин чи гуна мумкин аст? Мумиё дар соли 1898 ва тақрибан дусад сол пеш кашф шудааст, дар холе ки Қуръони мусалмонон пеш аз 1400 сол пайдо шудааст? Ин бо ақл рост намеояд? Дар ҳоле ки на Араб ва на ҳеч инсони дигаре аз мумиёӣ шудани фиръавнҳо тавассути Мисриёни қадим, огаҳӣ надоштанд ва замони зиёде аз кашфи ин масъала нагузаштааст. 

Мурис Букой тамоми шаб ба ҷасад нигоҳ мекард ва ба сухани дӯсташ фикр мекард, ки чӣ гуна Қуръони мусалмонон дар мавриди наҷоти ҷасади Фиръавн баъд аз ғарк шудан, сухан мегӯяд, дар холе ки китоби мукаддаси онҳо аз ғарк шудани Фиръавн вақти дунбол кардани Мусо(а) сухан мегуяд, аммо аз наҷоти ҷасад ҳеҷ сухане нест... ва бо худ мегуфт: оё ин ҷасаде ки пеши ман ҳаст, ҳамон Фиръавне бошад, ки Мусо(а)ро дунбол мекард? Ва оё мумкин аст, ки Муҳаммад(с.а.в) ҳазор сол қабл аз ин достон хабар доштааст? 

Ҳамон шаб хоб ба сараш наомад, ва дар ҳамон шаб Таврот ва Инҷилро мутолаъа кард, аммо ҳеҷ зикре аз наҷоти ҷасади Фиръавн паёдо накард. Баъди анҷоми таҳқиқот ва тармими ҷасад, онро ба Миср боз гардонданд, вале Мурис Букой хотираш ором нагирифт, ва тасмим гирифт, ки ба кишварҳои Исломӣ сафар кунад, то аз дуруст будани хабар дар бораи зикри наҷоти ҷасади Фиръавн тавассути Қуръон итминон ҳосил кунад. Ӯ бо бисёре аз донишмандони соҳаи  ҷусса (анатомия), мулоқот анҷом дод ва яке аз онҳо  Қуръони Каримро боз кард ва ин оятро барояш тиловат кард: 

""فَالْیَوْمَ نُنَجِّیکَ بِبَدَنِکَ لِتَکُونَ لِمَنْ خَلْفَکَ آیَةً وَإِنَّ کَثِیراً مِنَ النَّاسِ عَنْ آیَاتِنَا لَغَافِلُونَ"

 (пас имрӯз наҷот хоҳем дод бадани туро(ба ҳамон ҷасади ту, яъне бидуни тағйир), то боши нишона барои касоне, ки баъди ту меоянд, ва ҳар ойна бисёре аз мардум аз нишонаҳои мо бехабаранд). Шунидани ин оят ӯро бисёр зери таъсир қарор дода, вуҷудашро ба ларза даровард ва бо садои баланд фарёд зад: "Ман дар Ислом дохил шудам ва ба ин Қуоъон имон овардам".

 Мурис Букой бо диду назариёт ва  эътиқоди дигар ба Фаронса баргашт ва солҳои зиёд машғули таҳқиқи ҳақоиқи илмии муосир ва муқоисаи онҳо бо  Қуръони Карим шуд. Дар ин муддат як маврид ҳақиқати илмиеро пайдо накард ки бо Қуръон дар тазод бошад. Ин баҳсу таҳқиқ имони уро ба Ислом ва Қуръон қувват бахшид, ва ҳақ будани каломи Худоро, ки мефармояд: 

لَايَأْتِيهِالْبَاطِلُمِنْبَيْنِيَدَيْهِوَلَامِنْخَلْفِهِتَنْزِيلٌمِنْحَكِيمٍحَمِيدٍ"

 (Ҳеҷ гуна ботиле аз ҳеҷ ҷиҳате ва назаре мутавачеҳи Қуръон намегардад, чаро ки Қуръон, фуру фиристодаи зотест, ки бо ҳикмат ва сутуда аст) собит намуд. Мурис Букой таҳқиқоти худро дар китобе ба номи «Инҷил, Қуръон ва илм» ба чоп расонд.

 Манбаъ: сомонаи «Наҳзат»

Адресидоимиимаводимазкур: http://www.ruzgor.tj/gunchahoiumed/3468-2010-10-31-17-08-58.html